StOMEND dEUS SPEELT FOUTLOZE ROCKSHOW

Drie avonden lang staat dEUS in een stijf uitverkocht Paradiso. En dat na eerdere shows in maart dit jaar in de Melkweg en Doornroosje, en een stomende set op Lowlands in augustus. Nederland is nog lang niet dEUS-moe, en het is duidelijk; 14 jaar na debuut Worst Case Scenario is de band uitgegroeid van excentriek kunstenaarsclubje, met vele wisselingen en experimenten, tot rockact van formaat. Zanger Tom Barman riep het begin dit jaar al in een interview, dit is waarschijnlijk de beste bezetting die dEUS ooit heeft gehad. En dit bezielende zelfvertrouwen spatte van het podium, de grootsheid van dEUS werd gister wederom bevestigd met een gloeiend harde, gepassioneerde en beestachtig strakke rockshow.

Waar ze in maart een nog wat rommelige set neerzetten (even meeslepend overigens) en duidelijk zoekende waren naar de geschikte opbouw, was er gisteravond van begin tot einde totale controle en speelden ze, ik kan niet anders zeggen, compleet foutloos.

Met aftrap When She Comes Down, Everybody's Weird en Fell Off The Floor, Man werd de toon gezet. De avond zou hard worden, een denderende adrenalinetrip met weinig rustpunten, veel tempowisselingen, excellerend gitaargeweld en stroboscopische lichteffecten (met een eervolle vermelding voor het veelvuldig gebruik van de prachtig verlichte ramen van Paradiso).

Na single Slow volgt een klein rustmomentje met nieuwe single van het album Vantage Point Smokers Reflect om vervolgens weer knetterhard door te denderen met live klassieker Theme From Turnpike, Is A Robot en het opzwepende Architect. Zelfs ballad en persoonlijke favoriet Nothing Really Ends ontaard in een prachtig onheilspellend resonerende gitaarecho om naadloos over te gaan in Bad Timing.

Zeer indrukwekkend hoe gitarist Mauro Pawlowski in een soort bezwerende trance zijn gitaar totaal beheerst, en het ene moment ingetogen met een enkele noot dienstbaar is aan het geheel om vervolgens een knetterende riff in te zetten. Eén van de vele kwaliteiten van het dEUS anno 2008. En laten we naast de kunde van de overige bandleden ook het sexy charisma en de bezwerende stem van Tom Barman niet uitvlakken.

De ontknoping van de avond wordt ingezet met het stuwende If You Don't Get What You Want, gevolgd door een stevige versie van Instant Street en de climax: het luidkeels meegebrulde Suds 'n Soda. In de toegift worden we nog getrakteerd op publiekslieveling Roses, een adembenemende versie van Serpentine en verrassend: de psychedelische punk van Morticiachair '..had long and boring conversations about nothing, talked so much i bored myself to death, and the more i talk, the more i turn into a vegetable...god i'm such a fool'

Het blijft precies zo lang donker dat we weer hoop krijgen op een tweede encore, maar helaas het is afgelopen. Opgetogen en opnieuw stevig onder de indruk van zoveel klasse fiets ik naar huis. Sinds 1994 heb ik ze regelmatig live gezien en elke keer weten ze me opnieuw omver te blazen. Wat hou ik grenzeloos veel van deze band.

Everybody's Weird en Slow live in Paradiso 3-12-2008:


Setlist:
1. When She Comes Down
2. Everybody's Weird
3. Fell Off The Floor, Man
4. Slow
5. Smokers Reflect
6. Turnpike
7. Is A Robot
8. The Architect
9. Favourite Game
10. Let's See Who Goes Down First
11. Nothing Really Ends
12. Bad Timing
13. If You Don't Get What You Want
14. Instant Street
15. Suds & Soda
Encore:
16. Pocket Revolution
17. Oh Your God
18. Roses
19. Serpentine
20. Morticiachair

...LEES HIER VERDER...

dEUS - Eternal Woman

Zoals begin augustus al bericht; het wonderschone 'Eternal Woman' is de derde single van het album Vantage Point van dEUS. Toen was de clip echter nog in de maak en werd er o.a. gefilmd in het Drentse Westerbork en in Brussel, onder de bezielende leiding van zanger én regisseur Tom Barman. Nu is de video er. Na de klik





via: Apply Some Pressure
...LEES HIER VERDER...

dEUS' wonderschone eeuwige vrouw

Na 'The Architect' en 'Slow' is 'Eternal Woman' de derde single van dEUS' geweldige album Vantage Point. Een van de weinige ballads op het album en misschien wel één van dEUS' allermooiste, in de beste traditie van 'Nothing Really Ends' en 'The Magic Hour'. Lies Lorquet van Mintzkov neemt op het nummer bijzonder zwoele gastvocalen voor haar rekening.

De ballads van dEUS hebben eigenlijk allemaal een zelfde soort unieke kwaliteit. Iets in Barmans licht hese stem, de zachte gitaarpartijen en wat dissonante piano roept melancholie op, een soort vervlogen, onbestemd nostalgisch verlangen waar je in wilt blijven hangen. En net als je denkt te weten wat het is waarom het nummer je zo raakt, is het teneinde en vervliegt het weer, waardoor je de plaat nog een keer wilt draaien, en nog een keer, en... nja, het zal mijn romantische geest wel zijn.

"Maybe I'm too romantic
These expectations I should quell
But I would rather drown with you
Than watch the surf with someone else"



Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de clip voor 'Eternal Woman'. De video werd eigenhandig bedacht en geregisseerd door zanger en belgische opperheld Tom Barman, die eigenlijk filmmaker is van opleiding. Barman noemt de setting retro-futuristisch, een soort soviet-feel waarin geheime boodschappen via grote machines de ether in worden gestuurd. De video wordt onder andere geschoten in een oude, Russisch aandoende machinekamer van een Belgisch radiostation, en in Westerbork waar de grootste radiotelescopen ter wereld staan. Een schone Italiaanse, Martina Stella, mag Eternal Woman spelen. Wanneer de single uitkomt is nog niet exact bekend.

dEUS is op lowlands te bewonderen op de zondagavond in de Alpha(!), en doet begin december voor de 2e keer dit jaar Paradiso aan met 3 shows. Grijp je kans want dEUS live is een niet te missen ervaring.
...LEES HIER VERDER...